U bent van ongeveer acht uur 's ochtends tot vijf of zes uur 's middags in de kliniek, de hele tijd wakker, onder plaatselijke verdoving. Het zware deel van de dag is niet de operatie zelf maar het zetten van de verdoving, en dat is na een minuut of twintig voorbij. Het belangrijkste deel duurt vijftien minuten en gebeurt voordat er iets wordt gesneden: het ontwerp van de haarlijn. Dat is blijvend, en u moet ermee instemmen zolang u nog nee kunt zeggen.
Toestemmingsformulieren en een korte bloedafname: bloedbeeld, stolling, serologie voor hepatitis B en C en hiv. Dat is standaard en niet ter discussie: de kliniek die dit overslaat, slaat precies de stap over die een stollingsstoornis opspoort voordat die ertoe doet. De uitslagen komen binnen een uur.
De chirurg beoordeelt uw donorgebied, spreekt met u het aantal grafts af en tekent de nieuwe haarlijn met een chirurgische stift op uw voorhoofd. Bekijk hem in de spiegel. Ga rechtop zitten. Trek uw wenkbrauwen op. Dit is het enige moment van de dag dat echt terug te draaien is, en het is de beslissing die bepaalt of het resultaat er over twintig jaar natuurlijk uitziet.
Het donorgebied, en meestal het hele hoofd, wordt tot ongeveer een millimeter geschoren. Er bestaan technieken zonder scheren of met gedeeltelijk scheren, maar die kosten meer, duren langer en beperken het aantal grafts. Is u er een beloofd, bevestig dat nu en niet wanneer de tondeuse tevoorschijn komt.
Het deel waar iedereen tegenop ziet, en het enige dat echt pijn doet. Een ring van injecties rond achterhoofd en zijkanten; elke prik voelt een paar seconden als een scherpe steek. Tien tot vijftien minuten onaangenaam, daarna is het gebied de rest van de dag volledig gevoelloos.
De follikeleenheden worden een voor een uit het donorgebied gehaald met een punch van minder dan 0,9 mm. U ligt op uw buik of zit voorovergebogen. Het is pijnloos, eentonig en lang — de meeste mensen luisteren naar iets of doezelen weg. De uitgenomen grafts gaan meteen in gekoelde bewaarvloeistof, worden geteld en gesorteerd op het aantal haren per eenheid.
U eet zittend, met een verdoofde hoofdhuid en een geschoren hoofd, en dat gaat prima. Vermijd cafeïne: het verhoogt de bloeddruk en kan de bloeding in de middag vergroten. De meeste klinieken verzorgen de maaltijd; vraag ernaar, sommige niet.
De tweede ronde injecties, nu in het voorhoofd en op de bovenkant van het hoofd. Minder vervelend dan de eerste, deels omdat u weet wat er komt en deels omdat het voorhoofd sneller gevoelloos wordt.
In het ontvangergebied worden incisies gemaakt met een bepaalde hoek, diepte en richting. Dit is het meest vaardigheidsafhankelijke deel van de ingreep, en hier wordt het natuurlijke resultaat gewonnen of verspeeld. Deze stap hoort de chirurg te doen. Doet een technicus het, dan is de rol van de arts teruggebracht tot toezicht — en dat is een andere operatie dan die de meeste mensen denken te hebben gekocht.
De grafts worden in de geopende kanaaltjes geplaatst: enkelhaars-eenheden bij de haarlijn, meerhaars-eenheden daarachter. Meestal werken twee of drie technici tegelijk, en dit is de fase waarin geschoolde technici gebruikelijk en passend zijn. Traag, pijnloos, rustig.
Een verband alleen op het donorgebied; het ontvangergebied blijft open. U krijgt pijnstillers, een antibioticum, een spray en wasinstructies. Vraag vóór vertrek het operatieverslag op papier: aantal grafts, techniek, extractiepatroon, toegediende medicatie. Uw arts thuis heeft het nodig en kan het later niet bij de chirurg opvragen.
Twee momenten doen pijn: de verdovingsprikken in het donorgebied en dezelfde prikken in het ontvangergebied uren later. Elke ronde duurt tien tot twintig minuten. De meeste mensen omschrijven het als scherp, niet als hevig: erger dan een tandartsverdoving en milder dan gevreesd. Alles tussen en na die twee vensters is druk en geluid, geen pijn.
Het tweede vervelende stuk is de nacht erna, en dat is een doffe pijn in het donorgebied, niet in het getransplanteerde gebied. De meegegeven pijnstillers volstaan. Heeft u op de derde dag nog echte pijn, dan is dat niet het normale beloop en hoort de kliniek dat te weten.
Veel klinieken bieden sedatie aan, meestal als een licht kalmerend middel via de mond en niet intraveneus. Het neemt eerder de spanning van het wachten weg dan de pijn van de prikken. Sommige bieden naaldloze verdoving voor de eerste injecties, en dat verzacht die ergste twintig minuten daadwerkelijk. Beide kosten vrijwel overal extra; geen van beide is noodzakelijk en geen van beide is oplichterij.
Iedereen arriveert gericht op het aantal grafts dat hij krijgt. Het getal dat werkelijk bepaalt of het resultaat over twee decennia klopt, is hoe laag en hoe recht de haarlijn ligt — en dat wordt om negen uur 's ochtends in vijftien minuten beslist.
Een haarlijn getekend waar hij op uw twintigste lag, ziet er op uw tweeëndertigste goed uit en op uw vijftigste verkeerd, omdat het haar erachter blijft terugwijken terwijl de getransplanteerde lijn blijft liggen. De chirurg die zich verzet tegen uw verzoek om hem lager te leggen is niet krenterig; hij beschermt een resultaat dat u nog niet heeft gezien. De anderen, die tekenen wat u vraagt, zijn degenen wier werk u terugvindt op de correctiefora.
Stop drie dagen van tevoren met alcohol en minstens een week van tevoren met roken als dat lukt: nicotine vernauwt precies de kleine vaten die de nieuwe grafts moeten voeden en verlaagt de overleving meetbaar. Stop ongeveer een week van tevoren met aspirine, ibuprofen en vitamine E, maar in overleg met uw arts als u ze om een reden gebruikt. Stop voorgeschreven bloedverdunners niet zonder medisch overleg; meld ze in plaats daarvan aan de kliniek, en ruim vóór de afspraak.
Was uw haar die ochtend gewoon. Ontbijt: de dag is lang en drie uur op uw buik liggen met een lege maag is niet comfortabel. Neem een overhemd met knopen aan de voorkant mee, een koptelefoon, een oplader en een muts die ruim genoeg is om de bovenkant van uw hoofd op de terugweg niet te raken.
Gebruikt u finasteride of minoxidil, dan willen de meeste chirurgen dat u ermee doorgaat. Een transplantatie doet niets om het haar dat u nog heeft te beschermen, en het middel rond de operatiedatum staken is een van de meest voorkomende manieren waarop mensen eerder dan verwacht een tweede ingreep nodig hebben.
Ze kan u niet vertellen hoeveel grafts u nodig heeft, of u een geschikte kandidaat bent of hoe uw kliniek haar dag indeelt. Volgorde en tijden verschillen om legitieme redenen per kliniek — en een kliniek die u haar schema vooraf geeft, laat u iets nuttigs zien over hoe georganiseerd zij is.
En dit is geen medisch advies over uw medicatie. Alles wat u structureel gebruikt — zeker bloedverdunners — is een gesprek met uw arts en met de kliniek, en niet iets dat u wijzigt vanwege een alinea op een website.
Ja, de hele tijd. De ingreep gebeurt onder plaatselijke verdoving, niet onder narcose. U kunt praten, muziek luisteren, uw telefoon gebruiken en lunchen. Veel klinieken bieden een licht kalmerend middel via de mond als u gespannen bent, maar u blijft wakker en aanspreekbaar.
Twee stukken doen pijn: de verdovingsprikken in het donorgebied 's ochtends en die in het ontvangergebied na de lunch. Elk duurt tien tot twintig minuten en voelt scherp aan, niet hevig. Extractie en implantatie zijn pijnloos omdat de hoofdhuid volledig gevoelloos is. De nacht erna brengt een doffe pijn in het donorgebied, waarvoor gewone pijnstillers volstaan.
Een typische sessie van 3.000 tot 4.000 grafts duurt met pauzes ongeveer acht tot negen uur, dus grofweg van 08:00 tot 17:30. Kleinere sessies zijn eerder klaar. Boven ongeveer 4.500 grafts verdelen veel klinieken het werk over twee opeenvolgende dagen, omdat op een te lange dag zowel de overleving van de grafts als de precisie van de chirurg terugloopt.
Meestal wel, tot ongeveer een millimeter. Er bestaan technieken zonder scheren of met gedeeltelijk scheren, maar die duren langer, kosten meer en beperken het aantal te plaatsen grafts. Heeft de kliniek u een ingreep zonder scheren beloofd, bevestig dat 's ochtends voordat er iets begint.
Dat is de vraag die het waard is om zonder omwegen te stellen. Extractie en implantatie worden doorgaans door geschoolde technici gedaan, en dat is gangbare praktijk. Maar het openen van de kanaaltjes — de hoeken en richtingen die bepalen of het resultaat natuurlijk oogt — hoort de chirurg te doen. Vraag welke stappen de arts zelf uitvoert en krijg het antwoord voordat u aanbetaalt.
Vliegen kan veilig vanaf de dag erna, maar de meeste klinieken willen de eerste wasbeurt zelf doen, op de tweede of derde dag: dat is de afspraak waarbij de grafts worden gecontroleerd en u de wastechniek leert. Reken op vier tot zeven nachten, niet twee.