Het Turkse ministerie van Volksgezondheid beheert een openbaar portaal met de goedgekeurde particuliere haartransplantatiecentra. Het is gratis, vereist geen inloggen, werkt in negen talen — waaronder Nederlands, Engels, Duits, Russisch en Arabisch — en kost ongeveer twee minuten. Het is het nuttigste dat u kunt doen voordat u aanbetaalt, en vrijwel niemand doet het, deels omdat klinieken het niet noemen.
De pagina heet ‘Onaylı Özel Saç Ekim Merkezleri Listesi’ — lijst van goedgekeurde particuliere haartransplantatiecentra. De volledige lijst laadt meteen; een account is niet nodig.
De taalkiezer bovenaan biedt Turks, Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Nederlands, Russisch en Arabisch. De namen van de instellingen blijven Turks omdat het hun geregistreerde statutaire namen zijn; wat verandert is de interface.
Twee keuzelijsten: İller (provincies) en İlçeler (districten). Kies İSTANBUL en daarna het district van uw kliniek, als u dat kent. Heeft u het adres, dan is dit de snelste weg.
Het veld met het opschrift Arama zoekt op naam. Typ een deel van de naam van de instelling, niet de hele naam: statutaire namen zijn lang en de spelling in het register hoeft niet overeen te komen met die in de brochure.
Elk resultaat geeft de naam van de instelling, de provincie en het district, vaak ook telefoon en adres. Vergelijk het adres met het adres waar u daadwerkelijk moet komen. Een geregistreerde instelling op een ander adres dan de kliniek waar u heeft geboekt is geen antwoord, maar een vraag.

Dit is het deel waar mensen in de war raken en dat het meest de moeite waard is om te begrijpen. Het register vermeldt vergunde zorginstellingen onder hun geregistreerde naam: ziekenhuizen, medische centra en poliklinieken, in vormen als ‘ÖZEL … HASTANESİ’, ‘ÖZEL … TIP MERKEZİ’ of ‘ÖZEL … POLİKLİNİĞİ’. Het merk dat u via een advertentie vond, is daar meestal geen van.

Dat betekent niet automatisch dat het merk geen vergunning heeft. Veel haartransplantatiemerken werken binnen een vergund ziekenhuis of een vergunde kliniek, en dat is een legale en gebruikelijke constructie. Het betekent wel dat uw zoekopdracht vaak leeg terugkomt — en dat lege resultaat is het punt waar de echte vraag begint, niet waar hij eindigt.
Vraag de kliniek dus direct: onder welke geregistreerde instelling werkt u, en op welk adres? Een legitiem bedrijf antwoordt meteen, want het is een routinevraag met een routineantwoord. Zoek die naam daarna op in het register en controleer of het adres overeenkomt met de plek waar u naartoe moet.
Het bewijst dat de instelling door het ministerie van Volksgezondheid is toegelaten om haartransplantaties uit te voeren. Dat is een echte, inhoudelijke maatstaf: een plek die geïnspecteerd wordt, een vergunning die kan worden ingetrokken en een rechtspersoon die aansprakelijk kan worden gesteld.
Maar het zegt niet wie de punch vasthoudt. De registratie betreft de instelling, niet de taakverdeling daarbinnen, en de meest gehoorde klacht over haartransplantaties in Turkije is niet dat de plek geen vergunning had, maar dat een technicus deed wat een arts had moeten doen. Daarop geeft het register geen antwoord. Alleen de vraag aan de kliniek doet dat, en de bereidheid om te antwoorden is op zichzelf al informatie.
En het meet geen kwaliteit. Een geregistreerde instelling kan een slecht resultaat leveren, en de registratie zegt niets over het ontwerp van de haarlijn, over hoeveel grafts aanslaan of over hoeveel patiënten een kliniek per dag doorsluist. Het is een ondergrens, geen ranglijst.
Controleer de chirurg, niet alleen het gebouw. Vraag de volledige naam van de arts die gaat opereren en zijn Turkse artsenregistratie, en zoek ze op. Een kliniek die weigert de opererende arts te noemen voordat u betaalt, heeft u al iets verteld over hoe die dag zal verlopen.
Controleer of het adres in het register, het adres op de website en het adres in de afspraakbevestiging dezelfde plek zijn. Verschillen zijn typerend voor bedrijven die de operatie doorschuiven naar de instelling die die week ruimte heeft — en dat betekent dat u vooraf niet kunt weten waar u behandeld wordt.
Raadpleeg het register kort voor de datum nog eens. Vergunningen worden net zo goed ingetrokken als verleend, en dat een naam bij het boeken zes weken geleden in de lijst stond, garandeert niet dat hij er bij vertrek nog staat.
Ze kan u niet vertellen of een bepaalde kliniek goed is. Registratie is een minimumvereiste, geen aanbeveling, en deze site rangschikt klinieken niet op chirurgische kwaliteit omdat er geen openbare gegevensbron bestaat die dat meet.
En ze kan het register niet van minuut tot minuut weergeven. Het portaal van het ministerie is bepalend; wat hier staat is een momentopname van wat het bij onze laatste controle vermeldde — en juist daarom staat de datum van die controle op elk kliniekprofiel.
Op het portaal van het ministerie van Volksgezondheid zelf: sacekimmerkezi.saglik.gov.tr, met de goedgekeurde particuliere haartransplantatiecentra. Gratis, zonder account, in negen talen waaronder Nederlands, Engels, Duits, Russisch en Arabisch. Filter op provincie en district of zoek op naam.
Niet noodzakelijk. Het register vermeldt vergunde instellingen onder hun geregistreerde statutaire naam — ziekenhuizen, medische centra, poliklinieken — en veel haartransplantatiemerken werken binnen zo'n instelling onder een andere handelsnaam. Vraag de kliniek onder welke geregistreerde instelling en op welk adres zij werkt, en zoek die naam op. Onacceptabel is een kliniek die weigert te antwoorden.
Nee. Het betekent dat de instelling is toegelaten, inspecteerbaar en juridisch aansprakelijk is: een echte ondergrens, maar geen ranglijst. Het zegt niets over het ontwerp van de haarlijn, over hoeveel grafts aanslaan of over het aantal operaties per dag, en niet wie welke stap uitvoert: de arts of een technicus.
Nee, en dat is de wezenlijke beperking. De registratie dekt de instelling, niet de taakverdeling daarbinnen. De meest gehoorde klacht over haartransplantaties in Turkije is dat technici deden wat een arts had moeten doen: vraag de kliniek direct welke stappen de arts zelf uitvoert, en beschouw een ontwijkend antwoord als een antwoord.
Ja. Het biedt Turks, Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Nederlands, Russisch en Arabisch. De namen van de instellingen blijven Turks omdat het hun geregistreerde statutaire namen zijn; interface en labels wisselen mee met de taal.